#EULex – Het Hof van Justitie van de EU verduidelijkt het begrip “persoonsgegeven”

Het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 4 september 2025 verduidelijkt de draagwijdte van het begrip ‘persoonsgegeven’. Het Hof oordeelt dat informatie betrekking heeft op een persoon zodra zij met die persoon verbonden is door haar inhoud, doel of gevolg. Het erkent dat gepseudonimiseerde gegevens niet noodzakelijk persoonsgegevens zijn voor een ontvanger die de betrokken personen niet kan identificeren. Ten slotte herinnert het Hof eraan dat de informatieplicht rust op de verwerkingsverantwoordelijke op het moment waarop de betrokken personen identificeerbaar zijn, maar niet op een derde die hen niet kan identificeren.

In een arrest van 4 september 2025 (zaak C-413/23 P) heeft het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ-EU) belangrijke verduidelijkingen gegeven over de draagwijdte van het begrip “persoonsgegevens” in de zin van Verordening (EU) 2018/1725 (de verordening die, vergelijkbaar met de AVG, betrekking heeft op de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Europese Unie). 

De feiten 

De zaak betrof een Spaanse bank die moest worden geherstructureerd. Daartoe vroeg de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR) om het advies van voormalige aandeelhouders en schuldeisers. De antwoorden, die anoniem werden ingediend, werden vervolgens met het oog op analyse doorgestuurd naar een externe onderneming. Het bleek echter dat de personen die hun mening hadden gegeven niet door de GAR waren geïnformeerd over dit gebruik van hun gegevens en de overdracht van hun antwoorden aan derden. 

De procedure 

Sommige van de betrokken personen dienden een klacht in bij de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (EDPS), die oordeelde dat de GAR haar informatieplicht uit hoofde van Verordening (EU) 2018/1725 had geschonden. De GAR vocht dat besluit aan bij het bevoegde Gerecht van de Europese Unie, dat de beslissing vernietigde. De EDPS stelde vervolgens hoger beroep in bij het Hof van Justitie. 

De beslissing van het Hof van Justitie: drie kernpunten 

Meer dan zes jaar na de inwerkingtreding van de AVG geeft het Hof met dit arrest een belangrijk signaal over de draagwijdte van het begrip ‘persoonsgegeven’, op verschillende niveaus. 

• Ten eerste stelt het Hof vast dat informatie “betrekking heeft op” een persoon zodra zij aan die persoon is gekoppeld op grond van één van de drie alternatieve criteria: de inhoud, het doel of het gevolg ervan. Gelet op de “bijzondere aard van persoonlijke meningen of standpunten die, als uitdrukking van iemands gedachte, noodzakelijkerwijs nauw met hem verbonden zijn” (criterium van de inhoud), was het in dit geval niet nodig de andere criteria te onderzoeken om te concluderen dat de opmerkingen persoonsgegevens vormden. 

• Ten tweede, terwijl doorgaans werd aangenomen dat gepseudonimiseerde gegevens in alle gevallen persoonsgegevens blijven, nuanceert het Hof dit standpunt. Het aanvaardt immers dat, ook al behoudt de oorspronkelijke verwerkingsverantwoordelijke de mogelijkheid om de betrokken personen opnieuw te identificeren, de gegevens voor de ontvanger die niet over die mogelijkheid beschikt, geen persoonsgegevens hoeven te zijn. 

• Ten derde, met betrekking tot de verplichting van de GAR om de betrokken personen te informeren over de doorgifte van hun gepseudonimiseerde gegevens aan een derde, benadrukt het Hof dat deze verplichting moet worden beoordeeld in de verhouding tussen de GAR en de betrokken personen, dus vóór elke overdracht aan een derde. Aangezien de betrokken personen op dat moment identificeerbaar waren, moest de GAR haar informatieplicht naleven. Omgekeerd rust die verplichting niet op de derde die redelijkerwijs niet over de middelen beschikt om de betrokken personen te identificeren. 

Dit arrest is dus van bijzonder belang omdat het de reikwijdte van het begrip persoonsgegeven verduidelijkt en bevestigt dat “louter” gepseudonimiseerde gegevens onder bepaalde omstandigheden buiten het toepassingsgebied van de AVG kunnen vallen.